مناجات با خدا ایضا

من مست و لا یاقل تو هم خوشحال که من اخر
شدم مثل خودت بیمار تنهایی
من عاشق و خسته تو هم وافور تو دستت
کشیم این اخرین تریاک رسوایی
کنیم از تن به در جامه
رویم بیرون از این خانه
بشاشیم بر در و دیوار ز مثانه مستانه
که این سهم منه در زندگیمان
بمیریم و کنیم شکر خدامان
هیهات از این مشکل که میگاید مرا خوشگل

فرهنگ کاندومی

مرد خواب الود از پله های مترو بالا میرفت
شب قبل تا دیر وقت نخوابیده بود
از جیب جلوی کیفش کیف پولش رو دراورد تا
کارت مترو رو روی دستگاه بکشه
صدای زمین افتادن چیزی رو شنید و با همون بیحالی اعتنا نکرد
از پشت صدای مرد جوونی توجهش رو جلب کرد
اقا بسته کاندومتون......
صدای خنده زن و مرد بلند شد
با اعتماد به نفس کامل بسته کاندوم رو از مرد گرفت و با یه لبخند
محل حادثه رو ترک کرد

پیدا کن پرتغال فروش را

جناب ان: سرویس اطلاعاتی ما از پاک ترین ارگانهای کشور محسوب میشود
جناب ان: حادثه یازده سپتامبر سناریوی از پیش نوشته شده بود
جناب ان: ما موفق به ارسال کرم به فضا شدیم

پ ن : من هیچ چی نمیگم خودتون تحلیل کنید و اصلا بیخیال پارادوکس باشید

تاهل

فردای شب عقد
عروس:عزیزم تو دیگه متاهل شدی میتونی بری اژانس کار کنی

دختر شهر باران

در ذهن دانه ها باران را نفسهای خود فرض میکرد
همیشه بیم این داشت تا روزی که باران تمام شود
نفس برای کشیدنش نماند
روزی دل به گل خورشید داد
اورا در تصویری دید و تصویر خورشید قلبش را حک کرد
برای جستن خورشید،به راه تن سپرد
از باد اسم کویر را شنید
اما چیزی از کویر ندانست ،خورشید را میخواست
پرسان پرسان تن خیسش را به کویر رساند
نم نمک داغ و خشک میشد
اه خورشید ... معشوغه بیکران طلایی
حرارت قلب و تنگنای نفس
یاد باران افتاد، افسانه اش داشت رنگ حقیقت میگرفت
در اغوش معشوق اخرین دانه های نفس را نیز سوزاند و چشم بست

شير زن

از دختری میگویم که 15 سانت در یراق نداشت
ولی شهامت روحش بیش از یک جفت تخم بود
وسعت روح را میتوانست به دریا دیکته کند
استواری را با کوه به پیکار بگیرد

نویدی ترین مسیح

برای تو مینویسم ای حجمه گوشتالود مهربانی
میدانم که خوب به یاد داری روزهای غربت و تنهایی و گالن الکلمان را
وروزی که دستبندهای سبز را از دست بازکردیم و دستبندهای مشکی به دست اویختیم
و روی مقوا مینوشتیم لالا لالا دیگه بسه گل لاله
نذاشتن هم صدایی رو بلد باشیم
روزی که دربند کشیدندت من گریستم
حال که میدانی نفس برای ماندن ندارم
دانه های اشگت را در هوای باد الود شب پرستار نثارم میکنی
همیشه در دل و ذهن و جانم خواهی ماند مرد شب زده